Αγόρασα το M4 Mac mini αντί να περιμένω το M5. Γιατί οι δημιουργοί πρέπει να πάψουν να λατρεύουν την επόμενη αναβάθμιση
Περιεχόμενα
Υπάρχει ένα ιδιαίτερο είδος αναβλητικότητας που μοιάζει πολύ έξυπνο.
Μοιάζει με έρευνα.
Ακούγεται σαν σχεδιασμός.
Έχει ανοιχτές καρτέλες με μετρήσεις επιδόσεων, συγκρίσεις στο YouTube, συζητήσεις στο Reddit, διαρροές για μελλοντικά μοντέλα, οδηγούς αγοράς και φήμες για το M5 Mac mini, το M6 Mac mini και, αν ψάξεις αρκετά, πιθανότατα και το M7 Mac mini.
Κάποια στιγμή όμως παύει να είναι έρευνα.
Γίνεται αποφυγή.
Πρόσφατα αγόρασα ένα M4 Mac mini με 24 GB ενοποιημένης μνήμης και SSD 512 GB, μαζί με ένα Apple Studio Display. Δεν πήρα το βασικό μοντέλο. Δεν πήρα το M4 Pro. Δεν περίμενα το M5 Mac mini. Και σίγουρα δεν περίμενα κάποια μελλοντική έκδοση M6 ή M7 που θα κάνει αυτό το μηχάνημα να φαίνεται παλιό στα χαρτιά.
Αγόρασα τον υπολογιστή επειδή έπρεπε να δουλέψω.
Πιο συγκεκριμένα, έπρεπε να μοντάρω βίντεο στο DaVinci Resolve. Το βασικό μου iMac M1 24 ιντσών, με 8 GB RAM και SSD 256 GB, δεν έκανε πια αυτή τη δουλειά ευχάριστη. Είχε γίνει σχεδόν αδύνατη.
Αυτό δεν είναι μια γενική τεχνολογική κριτική. Δεν είμαι reviewer υπολογιστών. Είμαι φωτογράφος ασπρόμαυρης εικόνας και κινηματογραφιστής. Χρησιμοποιώ μια Leica Q, φυσικό φως και μια συνειδητά λιτή μέθοδο εργασίας. Η δουλειά μου δεν βασίζεται στη συνεχή αλλαγή εξοπλισμού, αλλά στη χρήση του σωστού εργαλείου για τόσο καιρό ώστε να παύεις να το σκέφτεσαι.
Έτσι σκέφτομαι τις φωτογραφικές μηχανές.
Έτσι σκέφτομαι πλέον και τους υπολογιστές.
Ο εξοπλισμός μου
Το Mac που αγόρασα είναι το M4 Mac mini με CPU 10 πυρήνων, GPU 10 πυρήνων, 24 GB ενοποιημένης μνήμης και SSD 512 GB.
Στην Ελλάδα, όταν έψαχνα, το βασικό M4 Mac mini κόστιζε περίπου 700 €. Δεν αγόρασα εκείνο. Επέλεξα το μοντέλο 24 GB / 512 GB, που μου κόστισε περίπου 1.250 €.
Στις ΗΠΑ, το M4 Mac mini συζητιόταν συχνά με αρχική τιμή 599 δολάρια για την αρχική διαμόρφωση, ενώ η έκδοση με 24 GB μνήμης και SSD 512 GB αναφερόταν συνήθως γύρω στα 999 δολάρια. Οι τιμές αλλάζουν και οι διαθέσιμες διαμορφώσεις της Apple διαφέρουν ανά αγορά, αλλά αυτά τα ποσά δίνουν ένα χρήσιμο σημείο αναφοράς.
Η οθόνη που αγόρασα είναι το Apple Studio Display με κανονικό γυαλί και βάση ρυθμιζόμενης κλίσης. Εξέτασα και την έκδοση nano-texture, αλλά για το στούντιό μου δεν είχε νόημα. Δεν έχω φωτεινά παράθυρα ή λάμπες που αντανακλώνται απευθείας στην οθόνη, οπότε δεν έβλεπα πραγματικό λόγο να πληρώσω παραπάνω.
Χρήσιμοι σύνδεσμοι για τον εξοπλισμό:
Από ποιον υπολογιστή αναβαθμίστηκα
Ο προηγούμενος σταθερός μου υπολογιστής ήταν το βασικό iMac M1 24 ιντσών, με 8 GB RAM και SSD 256 GB.
Εξακολουθώ να θεωρώ το iMac M1 ένα όμορφο μηχάνημα. Για γράψιμο, περιήγηση, email, βασική επεξεργασία φωτογραφιών και καθημερινή χρήση είναι απολύτως επαρκές. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι το M1 έγινε ξαφνικά κακό. Το πρόβλημα ήταν ότι άλλαξε η δουλειά μου.
Όταν άρχισα να κάνω πιο απαιτητικό μοντάζ, ιδίως στο DaVinci Resolve, οι περιορισμοί έγιναν ξεκάθαροι.
Δούλευα με ανάλυση χρονογραμμής 720p και αναπαραγωγή στη μισή ανάλυση, και ακόμη κι έτσι έπρεπε να προσέχω. Χρησιμοποιούσα λιγότερα εφέ απ’ όσα ήθελα και απέφευγα οτιδήποτε απαιτητικό. Παρακολούθηση κίνησης; Έξυπνες μάσκες; Ούτε να το σκέφτομαι. Δεν μπορούσα να δουλέψω ελεύθερα· έπρεπε να διαπραγματεύομαι με τον υπολογιστή.
Εκεί η αναβάθμιση παύει να είναι πολυτέλεια.
Ένα μηχάνημα γίνεται ακριβό όταν καθυστερεί δουλειά που θα μπορούσε να αποφέρει εισόδημα, ολοκληρωμένα βίντεο, καλύτερες ταινίες ή απλώς λιγότερη απογοήτευση.
Γιατί δεν αγόρασα φορητό υπολογιστή
Έχω και ένα MacBook Air M1. Παραμένει εξαιρετικός φορητός υπολογιστής.
Για περιήγηση, γράψιμο, ταξίδια, email, ελαφριά δουλειά στο Lightroom και γενική φορητή χρήση δεν έχω λόγο να το αντικαταστήσω. Μάλιστα, σχεδόν ποτέ δεν επεξεργάζομαι πια βίντεο ή φωτογραφίες σε φορητό υπολογιστή. Το σοβαρό μοντάζ το κάνω στο γραφείο.
Αυτό έχει σημασία, επειδή πολλοί αγοράζουν υπολογιστές για μια φανταστική εκδοχή της ζωής τους.
Φαντάζονται ότι μοντάρουν ταινίες σε καφέ, κάνουν χρωματική επεξεργασία σε αεροπλάνα, τελειώνουν δουλειές πελατών σε τρένα και ζουν μέσα σε μια διαφήμιση της Apple.
Εγώ όμως ξέρω πώς δουλεύω.
Κάθομαι σε γραφείο. Χρησιμοποιώ κανονική οθόνη. Θέλω συνδεδεμένο αποθηκευτικό χώρο. Θέλω έναν τακτοποιημένο χώρο εργασίας. Θέλω το μηχάνημα να μένει σε ένα σημείο και να κάνει εκεί τη δύσκολη δουλειά.
Άρα, αγοράζοντας ένα MacBook Pro θα πλήρωνα για φορητότητα που δεν χρησιμοποιώ στις πιο απαιτητικές εργασίες μου. Το MacBook Air M1 μου αρκεί για όσα χρειάζομαι από ένα laptop. Ο σταθερός υπολογιστής ήταν το εμπόδιο.
Έτσι, το Mac mini ήταν η προφανής επιλογή.
Γιατί όχι το βασικό M4 Mac mini;
Το βασικό M4 Mac mini είναι πιθανότατα ένας από τους υπολογιστές με την καλύτερη σχέση αξίας και τιμής που έχει φτιάξει η Apple εδώ και χρόνια. Για πολλούς ανθρώπους είναι υπεραρκετό.
Όμως αναβαθμιζόμουν από ένα iMac M1 με 8 GB που ήδη δυσκολευόταν στο DaVinci Resolve. Η αγορά ενός ακόμη Mac με λίγη μνήμη θα ήταν μια παράξενη ψευτοοικονομία.
Με το Apple Silicon δεν μπορείς να αναβαθμίσεις τη μνήμη αργότερα. Αποφασίζεις τη στιγμή της αγοράς, και αυτή η απόφαση έχει σημασία.
Δεν χρειαζόμουν το ακριβότερο Mac mini. Χρειαζόμουν όμως αρκετή μνήμη ώστε να μην τη σκέφτομαι κάθε φορά που άνοιγα το Resolve.
Γι’ αυτό επέλεξα 24 GB RAM.
Για φωτογραφία, τα 16 GB μπορεί συχνά να αρκούν. Για ελαφρύ βίντεο επίσης. Το δικό μου πρόβλημα όμως δεν ήταν το Lightroom. Ήταν το DaVinci Resolve, τα εφέ, η χρωματική επεξεργασία, οι μάσκες, το tracking και οι χρονογραμμές που χρειάζονταν χώρο για να αναπνεύσουν.
Η έκδοση με 24 GB μού φάνηκε η λογική μέση λύση.
Όχι η φθηνότερη. Όχι η ακριβότερη. Όχι το μηχάνημα της φαντασίας μου. Το χρήσιμο μηχάνημα.
Γιατί όχι το M4 Pro Mac mini;
Το M4 Pro Mac mini είναι σαφώς ισχυρότερο.
Έχει υψηλότερες επιδόσεις GPU, μεγαλύτερο εύρος ζώνης μνήμης και Thunderbolt 5. Αν δουλεύετε με απαιτητικό βίντεο 6K ή 8K, σύνθετα έργα στο Fusion, μεγάλες παραγωγές με πολλές κάμερες ή επαγγελματικό post-production υψηλών απαιτήσεων, ή απλώς ξέρετε ότι χρειάζεστε την επιπλέον ισχύ, τότε το M4 Pro έχει νόημα.
Αυτή όμως δεν ήταν η δική μου περίπτωση.
Η δουλειά μου δεν είναι ένα benchmark, αλλά ένα σύνολο πραγματικών εργασιών. Χρειάζεται να μοντάρω βίντεο για το κανάλι μου στο YouTube, δουλειές πελατών, μικρού μήκους ταινίες, πολιτιστικά έργα και υλικό με χαρακτήρα ντοκιμαντέρ. Θέλω η χρονογραμμή να αποκρίνεται γρήγορα. Θέλω το DaVinci Resolve να μη με τιμωρεί κάθε φορά που χρησιμοποιώ μια μάσκα παρακολούθησης κίνησης. Θέλω το μηχάνημα να με αφήνει να παίρνω αποφάσεις ως κινηματογραφιστής, αντί να κάνω συνεχώς τεχνικούς συμβιβασμούς.
Για αυτά, το M4 με 24 GB RAM μου φάνηκε αρκετό.
Εδώ πολλοί δημιουργοί χάνουν χρήματα: συγκρίνουν τον υπολογιστή που χρειάζονται με τον ισχυρότερο υπολογιστή που υπάρχει. Φυσικά και υπάρχει πάντα κάτι καλύτερο. Υπάρχει πάντα ένα Pro, ένα Max, ένα Ultra, ένα Studio, ένα καινούργιο τσιπ, μια διαρροή, μια φήμη.
Το ερώτημα όμως δεν είναι «Ποιο είναι το ισχυρότερο μηχάνημα που πουλά η Apple;»
Το ερώτημα είναι «Ποιο μηχάνημα αίρει το πραγματικό εμπόδιο στη δουλειά μου;»
Για μένα ήταν το M4 Mac mini με 24 GB RAM.
Γιατί ο SSD των 512 GB αρκεί — αλλά οριακά
Δεν αγόρασα το μοντέλο των 256 GB. Έχω ζήσει με 256 GB στο iMac M1 και ξέρω πώς είναι.
Είναι σαν να καθαρίζεις ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα κάθε τρεις μέρες, επειδή δεν έχεις πού να βάλεις τίποτα.
Τα 512 GB δεν είναι πολλά, ιδίως για βίντεο. Δεν σκοπεύω όμως να αποθηκεύω μόνιμα ολόκληρα έργα βίντεο στον εσωτερικό δίσκο. Αυτή η δουλειά ανήκει σε εξωτερικούς SSD, αρχεία και σωστά συστήματα αποθήκευσης. Ο εσωτερικός SSD πρέπει να φιλοξενεί το macOS, τις εφαρμογές, την προσωρινή μνήμη όπου χρειάζεται και τα ενεργά αρχεία εργασίας.
Θα ήταν καλύτερο το 1 TB; Φυσικά.
Όμως οι αναβαθμίσεις αποθηκευτικού χώρου της Apple είναι ακριβές. Από ένα σημείο και μετά προτιμώ να διαθέσω τα χρήματα σε εξωτερικούς δίσκους που μεταφέρονται από υπολογιστή σε υπολογιστή.
Επομένως τα 512 GB δεν είναι πολυτέλεια. Είναι το ελάχιστο με το οποίο ένιωθα άνετα.
Το κλειδί είναι η πειθαρχία: μην αντιμετωπίζετε τον εσωτερικό δίσκο σαν σοφίτα. Δείτε τον ως πάγκο εργασίας. Όταν τελειώσει η δουλειά, αδειάστε τον.
Το ερώτημα του M5 Mac mini
Και τώρα φτάνουμε στην παγίδα.
Έπρεπε να περιμένω το M5 Mac mini;
Αυτό μάλλον είναι το ερώτημα που έφερε πολλούς σε αυτό το άρθρο, και είναι εύλογο. Το M4 Mac mini κάποτε θα αντικατασταθεί. Θα έρθει το M5 Mac mini, μετά το M6 και ύστερα το M7. Κάθε φορά το σημερινό μηχάνημα θα φαίνεται λίγο λιγότερο συναρπαστικό από το επόμενο.
Έτσι λειτουργεί η τεχνολογία.
Το M5 Mac mini πιθανότατα θα είναι ταχύτερο. Ίσως έχει καλύτερη GPU, βελτιώσεις σε εργασίες τεχνητής νοημοσύνης, διαφορετικές διαμορφώσεις ή κάποια στιγμή καλύτερη σχέση τιμής και απόδοσης.
Τίποτα από αυτά όμως δεν με βοηθά να μοντάρω ένα βίντεο σήμερα.
Έχει νόημα να περιμένετε το M5 Mac mini αν ο τωρινός σας υπολογιστής λειτουργεί καλά, τα έργα σας δεν υποφέρουν και δεν βιάζεστε. Αν το μηχάνημά σας σάς καλύπτει, η αναμονή μπορεί να είναι λογική.
Αν όμως ο σημερινός υπολογιστής εμποδίζει τη δουλειά σας, η αναμονή γίνεται μια πολύ κομψή δικαιολογία.
Στη δική μου περίπτωση, το DaVinci Resolve δεν ήταν απλώς «λίγο πιο αργό από το ιδανικό». Περιόριζε τον τρόπο που μοντάριζα. Είχα ήδη μειώσει την ανάλυση της χρονογραμμής και της αναπαραγωγής, απέφευγα εφέ και δυνατότητες που ήθελα να χρησιμοποιώ.
Αυτή δεν είναι καλή δημιουργική συνθήκη.
Αν περίμενα το M5, δεν θα εξοικονομούσα χρήματα. Θα πλήρωνα με τον χρόνο μου.
M4 εναντίον M5, M6 και M7: το πραγματικό ερώτημα
Το μεγαλύτερο ζήτημα δεν είναι στην πραγματικότητα το M4 εναντίον του M5.
Είναι αν η δημιουργική σας ζωή περιμένει συνεχώς άδεια από το επόμενο εργαλείο.
Σήμερα το ερώτημα είναι: Να αγοράσω το M4 Mac mini ή να περιμένω το M5;
Σύντομα θα είναι: Να αγοράσω το M5 Mac mini ή να περιμένω το M6;
Ύστερα: Να περιμένω το M7 Mac mini;
Κάποια στιγμή αυτό γίνεται παράλογο.
Θα υπάρχει πάντα ένα επόμενο τσιπ. Ολόκληρη η δραστηριότητα της Apple βασίζεται σε αυτό. Οι reviewers εξαρτώνται από το επόμενο τσιπ, οι YouTubers από την επόμενη σύγκριση και η επισκεψιμότητα των αναζητήσεων από τον επόμενο οδηγό αγοράς.
Η δουλειά σας όμως όχι.
Η δουλειά σας χρειάζεται ένα εργαλείο αρκετά καλό, αρκετά αξιόπιστο και διαθέσιμο τώρα.
Δεν λέω ότι δεν πρέπει ποτέ να περιμένετε. Μερικές φορές είναι έξυπνο. Αν η Apple ανακοινώνει νέα Mac την επόμενη εβδομάδα και ο υπολογιστής σας λειτουργεί, περιμένετε. Αν γνωρίζετε ότι έρχεται επανασχεδιασμός και μπορείτε να καθυστερήσετε, περιμένετε. Αν η τωρινή διαμόρφωση δεν καλύπτει τις ανάγκες σας, περιμένετε.
Μην μπερδεύετε όμως την αναμονή με την πειθαρχία.
Μερικές φορές η αναμονή είναι απλώς αναβλητικότητα μεταμφιεσμένη σε έρευνα.
Η επόμενη αναβάθμισή μου ίσως είναι το M6 ή το M7 — και δεν πειράζει
Ένας λόγος που ένιωθα άνετα να αγοράσω τώρα το M4 Mac mini είναι ότι δεν βλέπω τους υπολογιστές ως μόνιμα αποκτήματα.
Το Mac mini δεν είναι γλυπτό ούτε οικογενειακό κειμήλιο. Είναι εργαλείο παραγωγής.
Μπορεί να το χρησιμοποιήσω δύο χρόνια, να το πουλήσω και να αγοράσω ένα M6 ή M7 Mac mini όταν υπάρξει πραγματικός λόγος. Αυτό δεν είναι αποτυχία, αλλά ένας επαγγελματικός κύκλος αναβάθμισης.
Οι υπολογιστές Apple συνήθως διατηρούν την αξία τους καλύτερα από πολλά κοινά μηχανήματα, ιδίως αν τους κρατάτε σε καλή κατάσταση, φυλάτε το κουτί και επιλέγετε μια διαμόρφωση που θα έχει νόημα και αργότερα. Δεν εγκλωβίζομαι για πάντα επειδή αγόρασα σήμερα το M4.
Αυτό έχει σημασία και ψυχολογικά.
Αν πιστεύετε ότι κάθε αγορά υπολογιστή πρέπει να είναι τέλεια για τα επόμενα δέκα χρόνια, θα παραλύσετε. Αν τον δείτε ως εργαλείο δουλειάς με μεταπωλητική αξία, η απόφαση γίνεται ευκολότερη.
Χρησιμοποιήστε τον. Κερδίστε χρήματα δουλεύοντας με αυτόν. Ολοκληρώστε έργα. Πουλήστε τον όταν πάψει να σας εξυπηρετεί. Προχωρήστε.
Αυτό είναι πολύ υγιέστερο από το να βλέπετε επί έξι μήνες βίντεο με «διαρροές για το M5 Mac mini», ενώ ο σημερινός υπολογιστής σας κάνει κάθε μοντάζ βασανιστικό.
Η δυσκολότερη αγορά ήταν το Apple Studio Display
Η απόφαση για το Mac mini ήταν αρκετά ορθολογική.
Η απόφαση για το Apple Studio Display ήταν η συναισθηματική.
Κοστίζει πολύ. Υπάρχουν φθηνότερες οθόνες, με υψηλότερο ρυθμό ανανέωσης, HDR ή καλύτερες προδιαγραφές στα χαρτιά.
Μια οθόνη όμως δεν είναι απλώς ένας πίνακας προδιαγραφών.
Είναι αυτό που κοιτάζετε κάθε μέρα. Εκεί κρίνετε τις φωτογραφίες, κάνετε χρωματική επεξεργασία, γράφετε, μοντάρετε, εξάγετε, ελέγχετε, διορθώνετε και ζείτε με τη δουλειά σας.
Ένας υπολογιστής μπορεί να αντικατασταθεί κάθε λίγα χρόνια. Μια καλή οθόνη μπορεί να σας συνοδεύσει σε πολλούς υπολογιστές.
Γι’ αυτό το Studio Display δικαιολογείται ευκολότερα απ’ όσο φαίνεται αρχικά. Ίσως κάποτε πουλήσω το Mac mini για ένα M6 ή M7, ενώ η οθόνη θα μείνει.
Αγόρασα την έκδοση με κανονικό γυαλί και βάση ρυθμιζόμενης κλίσης. Τη συνέκρινα με τη nano-texture και δεν είδα πραγματικό λόγο να πληρώσω περισσότερο. Η nano-texture είναι χρήσιμη αν υπάρχουν αντανακλάσεις ή έντονες πηγές φωτός που δεν μπορείτε να ελέγξετε. Στον δικό μου χώρο το κανονικό γυαλί είχε περισσότερο νόημα.
Για τους φωτογράφους αυτό μετράει. Συχνά εμμονικά συγκρίνουμε μηχανές και φακούς, ενώ κοιτάζουμε μέτριες οθόνες. Είναι παράλογο. Αν σας ενδιαφέρει η εικόνα, η οθόνη δεν είναι αξεσουάρ· είναι μέρος της δουλειάς.
Η αναλογία με τη Leica Q
Σκέφτομαι αυτό το Mac mini περίπου όπως σκέφτομαι τη φωτογραφική μου μηχανή.
Χρησιμοποιώ μια Leica Q. Δεν αλλάζω μηχανές κάθε λίγους μήνες ούτε ξαναχτίζω συνεχώς τη φωτογραφική μου ταυτότητα γύρω από νέα χαρακτηριστικά. Χρησιμοποιώ ένα απλό, σταθερό, οικείο εργαλείο που μου επιτρέπει να δουλεύω.
Η Leica Q δεν δημιουργεί τη φωτογραφία αντί για μένα. Δεν αντικαθιστά την όρασή μου, δεν βρίσκει το θέμα και δεν συνθέτει το κάδρο. Μου δίνει έναν αξιόπιστο τρόπο να μεταφράσω αυτό που βλέπω.
Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο υπολογιστής.
Ένας καλός υπολογιστής δεν φτιάχνει την ταινία, δεν κάνει το μοντάζ και δεν κάνει την ιστορία ενδιαφέρουσα. Αφαιρεί όμως την τριβή και σας επιτρέπει να παίρνετε αποφάσεις με την ταχύτητα της σκέψης σας.
Αυτή είναι η πραγματική του αξία.
Όχι το benchmark. Όχι η διαρροή. Όχι το δικαίωμα επίδειξης. Η απουσία τριβής.
Η εμμονή με τον εξοπλισμό δεν αφορά μόνο τις μηχανές
Οι φωτογράφοι γνωρίζουν καλά το σύνδρομο της αδιάκοπης αγοράς εξοπλισμού.
Συνήθως εμφανίζεται ως καινούργιος φακός, νέο σώμα, νέος αισθητήρας, νέο σύστημα αυτόματης εστίασης, νέα συζήτηση για τα χρώματα ή ένας νέος μύθος ότι το επόμενο κομμάτι εξοπλισμού θα απελευθερώσει επιτέλους τη δουλειά.
Οι υπολογιστές όμως μπορούν να προκαλέσουν την ίδια ασθένεια.
Ξεκινάτε από μια πραγματική ανάγκη. Μετά ερευνάτε. Συγκρίνετε. Βλέπετε κι άλλες κριτικές. Βρίσκετε καλύτερο μοντέλο. Ακούτε μια φήμη. Η φήμη κάνει το σημερινό μοντέλο να μοιάζει παλιό. Περιμένετε. Και τελικά δεν φτιάχνετε τίποτα.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι το σωστό ερώτημα δεν είναι «Ποιος είναι ο καλύτερος υπολογιστής;»
Είναι «Ποιο είναι το απλούστερο εργαλείο που μου επιτρέπει να συνεχίσω να δουλεύω στο επίπεδο που χρειάζομαι;»
Για μένα ήταν το M4 Mac mini με 24 GB RAM και SSD 512 GB.
Όχι επειδή είναι το καλύτερο Mac που κατασκευάστηκε ποτέ. Ούτε επειδή θα είναι το καλύτερο και του χρόνου. Επειδή λύνει το πρόβλημα που έχω τώρα.
Ποιος πρέπει να αγοράσει τώρα το M4 Mac mini;
Αξίζει να εξετάσετε το M4 Mac mini τώρα αν ο σημερινός υπολογιστής καθυστερεί την πραγματική σας δουλειά.
Ιδίως αν έρχεστε από ένα Intel Mac, ένα παλιότερο Mac mini ή ένα βασικό iMac M1 όπως το δικό μου, η διαφορά μπορεί να είναι μεγάλη. Αν μοντάρετε βίντεο ή δουλεύετε σε DaVinci Resolve, Final Cut Pro, Premiere, Lightroom, Photoshop, Capture One ή παρόμοιο δημιουργικό λογισμικό, το M4 Mac mini είναι σοβαρό μηχάνημα.
Η έκδοση των 24 GB έχει νόημα αν θέλετε περισσότερο περιθώριο από το βασικό μοντέλο, χωρίς να φτάσετε μέχρι το M4 Pro.
Θα εξέταζα ιδιαίτερα τη διαμόρφωση 24 GB / 512 GB αν:
Αυτός δεν είναι επιστημονικός πίνακας, αλλά ένας πρακτικός οδηγός.
Αν ο υπολογιστής καθυστερεί τη δουλειά σας, αγοράστε το εργαλείο. Αν δεν σας καθυστερεί, περιμένετε.
Ποιος πρέπει να περιμένει το M5 Mac mini;
Περιμένετε το M5 Mac mini αν το σημερινό σας μηχάνημα εξακολουθεί να λειτουργεί καλά.
Αν το Mac σας μοντάρει ομαλά το υλικό σας, ανοίγει γρήγορα τα αρχεία, εξάγει χωρίς προβλήματα και δεν σας αναγκάζει να περιορίζετε τις δημιουργικές σας αποφάσεις, δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη. Περιμένετε να δείτε τι θα κάνει η Apple, να κυκλοφορήσει το M5, να δημοσιευτούν οι κριτικές και να σταθεροποιηθούν οι τιμές.
Περιμένετε επίσης αν η απόδοση στην τεχνητή νοημοσύνη είναι η κύρια προτεραιότητά σας. Οι επόμενες γενιές τσιπ της Apple πιθανότατα θα δώσουν έμφαση στην AI, στη νευρωνική επεξεργασία και στη νοημοσύνη που τρέχει στη συσκευή. Αν η δουλειά σας εξαρτάται από αυτά, η αναμονή μπορεί να είναι λογική.
Αν όμως μοντάρετε με το ένα χέρι δεμένο, μην περιμένετε να σας σώσει μια φήμη.
Ένα μηχάνημα που υπάρχει και λύνει το πρόβλημα συχνά αξίζει περισσότερο από ένα καλύτερο μηχάνημα που ίσως έρθει αργότερα.
Γιατί δεν αγόρασα περισσότερη ισχύ απ’ όση χρειαζόμουν
Υπάρχει και μια άλλη παγίδα: να αγοράσετε υπερβολικά ακριβό εξοπλισμό.
Κάποιοι δημιουργοί δεν περιμένουν για πάντα. Κάνουν το αντίθετο: ξοδεύουν υπερβολικά πολλά επειδή φοβούνται μήπως μετανιώσουν.
Αγοράζουν το Pro ενώ χρειάζονται το βασικό. Αγοράζουν το Max ενώ χρειάζονται το Pro. Αγοράζουν το Ultra για να εξάγουν ένα βίντεο στο YouTube την εβδομάδα.
Κι αυτό είναι σύνδρομο του εξοπλισμού.
Δεν αγόρασα το M4 Pro επειδή δεν μπορούσα ειλικρινά να το δικαιολογήσω για τον σημερινό φόρτο εργασίας μου. Αν αυτό αλλάξει, θα αναβαθμίσω αργότερα. Δεν θα είναι καταστροφή· θα είναι μια νέα πληροφορία.
Οι δημιουργικές επιχειρήσεις αλλάζουν. Αλλάζουν ο φόρτος εργασίας, το εισόδημα και τα έργα. Το να αγοράζετε τον τέλειο μελλοντικό υπολογιστή για μια μελλοντική εκδοχή του εαυτού σας μπορεί να είναι εξίσου παράλογο με το να περιμένετε για πάντα.
Αγοράστε για την πραγματική σας δουλειά.
Όχι για τη φανταστική σας δουλειά.
Πώς πήρα την απόφαση
Αυτό ήταν το πλαίσιο που χρησιμοποίησα:
1. Εμποδίζει ο σημερινός μου υπολογιστής τη δουλειά μου; Ναι. Το DaVinci Resolve είχε γίνει σχεδόν αδύνατο στο βασικό iMac M1.
2. Χρειάζομαι φορητότητα; Όχι. Δεν μοντάρω πια βίντεο σε laptop.
3. Αρκεί το βασικό μοντέλο; Όχι για μένα. Είχα ήδη φτάσει στα όρια της μνήμης των 8 GB.
4. Χρειάζομαι το M4 Pro; Όχι ακόμη. Η σημερινή δουλειά μου δεν δικαιολογεί την επιπλέον δαπάνη.
5. Αξίζει η αναμονή για το M5 τον χρόνο δουλειάς που θα χάσω; Όχι. Πρέπει να μοντάρω τώρα.
6. Θα κρατήσει το Studio Display περισσότερο από το Mac; Πιθανότατα ναι. Έτσι η οθόνη γίνεται μακροπρόθεσμη επένδυση.
Αυτό ήταν όλο.
Χωρίς μύθους. Χωρίς λατρεία των benchmarks. Χωρίς πανικό για το αν ο εξοπλισμός θα αντέξει στο μέλλον.
Μόνο μια απόφαση.
Τελική σκέψη
Το καλύτερο δημιουργικό εργαλείο δεν είναι πάντα το ισχυρότερο.
Είναι αυτό που αφαιρεί το εμπόδιο ανάμεσα στην ιδέα και στο ολοκληρωμένο έργο.
Για μένα, το εμπόδιο δεν ήταν η απουσία ενός τσιπ M5. Ήταν το βασικό iMac M1, που δεν μπορούσε πλέον να ανταποκριθεί σε όσα ήθελα να κάνω στο DaVinci Resolve.
Γι’ αυτό αγόρασα το M4 Mac mini με 24 GB RAM.
Όχι επειδή είναι τέλειο. Όχι επειδή θα εντυπωσιάζει για πάντα. Όχι επειδή κερδίζει κάθε benchmark.
Επειδή μου επιτρέπει να δουλεύω τώρα.
Και μερικές φορές αυτή είναι η πιο επαγγελματική απόφαση που μπορεί κανείς να πάρει.
Με αγάπη xx
Συχνές ερωτήσεις: M4 Mac mini, M5, M6, M7 και Studio Display
Αρκεί το M4 Mac mini με 24 GB RAM για το DaVinci Resolve;
Για τη δική μου δουλειά, αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που το αγόρασα. Το βασικό μου iMac M1 με 8 GB RAM δυσκολευόταν πολύ στο DaVinci Resolve. Έπρεπε να μοντάρω στα 720p, με μισή ανάλυση αναπαραγωγής, και να αποφεύγω εφέ, tracking και έξυπνες μάσκες. Το M4 Mac mini με 24 GB δίνει πολύ περισσότερο χώρο για πραγματικό μοντάζ.
Αν κάνετε απαιτητική δουλειά στο Fusion, υλικό 6K ή 8K, σύνθετες παραγωγές πολλών καμερών, σοβαρή μείωση θορύβου ή εμπορικό post-production, ίσως χρειάζεστε το M4 Pro ή ένα Mac Studio. Για έναν επαγγελματία δημιουργό που δουλεύει κυρίως με βίντεο 4K, το M4 με 24 GB είναι πολύ λογική διαμόρφωση.
Να περιμένω το M5 Mac mini;
Περιμένετε αν ο σημερινός υπολογιστής σάς καλύπτει. Μην περιμένετε αν καθυστερεί την πραγματική σας δουλειά.
Το M5 Mac mini σχεδόν σίγουρα θα είναι καλύτερο όταν κυκλοφορήσει. Αυτό δεν κάνει αυτομάτως το M4 κακή αγορά. Ένα εργαλείο που λύνει σήμερα το πρόβλημα έχει αξία σήμερα.
Να περιμένω αντί γι’ αυτό το M6 ή το M7 Mac mini;
Εδώ το επιχείρημα γίνεται παράλογο. Αν περιμένετε το M5, μπορείτε να περιμένετε και το M6. Αν περιμένετε το M6, μπορείτε να περιμένετε και το M7. Θα υπάρχει πάντα επόμενο τσιπ.
Το πιο έξυπνο ερώτημα είναι: σας επιτρέπει το σημερινό μηχάνημα να κάνετε τώρα τη δουλειά σας;
Αν ναι, περιμένετε. Αν όχι, αναβαθμίστε.
Αρκεί ο SSD των 512 GB στο M4 Mac mini;
Αρκεί αν δουλεύετε με εξωτερικό αποθηκευτικό χώρο. Δεν αρκεί αν σκοπεύετε να φυλάτε τα πάντα εσωτερικά.
Για βίντεο, οι εξωτερικοί SSD και η σωστή αρχειοθέτηση είναι ούτως ή άλλως απαραίτητα. Βλέπω τον εσωτερικό SSD των 512 GB ως χώρο για το macOS, τις εφαρμογές, την προσωρινή μνήμη και την τρέχουσα δουλειά — όχι ως μόνιμη αποθήκη.
Αξίζει το Apple Studio Display για φωτογράφους;
Για μένα, ναι.
Μια οθόνη δεν είναι απλώς οθόνη. Είναι η επιφάνεια πάνω στην οποία κρίνετε τη δουλειά σας. Μια καλή οθόνη μπορεί να σας ακολουθήσει σε πολλούς υπολογιστές. Ίσως αντικαταστήσω το Mac mini σε δύο ή τρία χρόνια, αλλά κρατήσω το Studio Display πολύ περισσότερο.
Έτσι το Studio Display είναι ακριβό, αλλά όχι κατ’ ανάγκην παράλογη αγορά.
Να επιλέξω γυαλί nano-texture στο Studio Display;
Μόνο αν το χρειάζεστε.
Επέλεξα το κανονικό γυαλί επειδή δεν έχω έντονες πηγές φωτός που αντανακλώνται απευθείας στην οθόνη. Συνέκρινα τις δύο εκδόσεις και δεν είδα πραγματικό λόγο να πληρώσω περισσότερο για nano-texture στον χώρο μου.
Να αναβαθμιστώ από iMac M1 σε M4 Mac mini;
Αν το iMac M1 εξακολουθεί να σας εξυπηρετεί άνετα, όχι. Κρατήστε το.
Αν κάνετε πιο απαιτητική δουλειά με βίντεο και φτάνετε στα όρια του βασικού iMac M1, ιδίως του μοντέλου με 8 GB RAM, τότε ναι: το M4 Mac mini είναι μια πολύ ισχυρή αναβάθμιση.
Είναι ακόμη καλό το MacBook Air M1;
Ναι. Εγώ θα κρατήσω το δικό μου.
Παραμένει εξαιρετικό για περιήγηση, γράψιμο, email, ταξίδια και ελαφριά επεξεργασία φωτογραφιών. Απλώς δεν χρησιμοποιώ πλέον laptop για σοβαρό μοντάζ βίντεο. Το MacBook Air M1 εξακολουθεί να έχει τη θέση του· δεν χρειάζεται όμως να είναι το μηχάνημα του μοντάζ μου.